Man jumps to death off Burj Khalifa in Dubai

A view of Burj Khalifa tower in Dubai, October 25, 2010. REUTERS/Ahmed Jadallah

By Reuters

DUBAI (Reuters) - A man threw himself off the world's tallest building in Dubai, its developer said, plummeting to his death in the first suicide from Burj Khalifa tower.

The man, believed to be in his twenties and of South Asian background, jumped from the 147th floor of the 828-meter (2,717 feet) skyscraper and landed on a terrace on the 108th floor, local daily The National reported, but those details were not confirmed by the building's developer.

Emaar said it had a recorded an "incident involving a male" at its Burj Khalifa site Tuesday morning.

"The concerned authorities have confirmed that it was a suicide and we are awaiting the final report," the statement said. It gave no further details on the incident.

The man may have worked at a company inside the 160-storey building, the paper said, adding that police said statements showed a holiday he had requested was turned down.

روشهای نوسازی پلهای شاسی فلزی راه آهن

نویسنده‌گان: [ جبارعلی ذاكری ] - عضو هیئت علمی دانشكده مهندسی راه آهن دانشگاه علم و صنعت ایران - گروه خط و سازه های ریلی [ میثم نعیمی ] - دانشجوی كارشناسی ارشد رشته مهندسی خطوط راه آهن - دانشگاه علم و صنعت ایران خلاصه مقاله: پلهای عرشه باز دسته ای از پلهای قدیمی راه آهن هستند كه دارای برخی مزیتهای خاص بودند و در برهه ای از زمان (حدود 30 سال قبل) مورد استفاده راه آهن كشوهای مختلف قرار گرفتند. اما به دلیل محدودیتها و معایبی كه در این مقاله به تفصیل بحث خواهد شد، استفاده از آنها به مرور زمان محدود و در حال حاضر بسیار كم شده است. در راه آهن كشور ما به پلهای با شاهتیر فلزی نوع عرشه باز ، اصطلاحاً پل شاسی فلزی می گویند. بسیاری از پلهای خطوط موجود راه آهن نواحی مختلف كشور ما از همین نوع می باشد كه معمولا هنگام بازسازی خط ریلی، بازسازی آنها نیز در دستور كار قرار می گیرد شما می تونید متن کامل این مقاله از این قسمت دانلود کنید. دانلود

روش هاي نوين كاهش شدت لرزه اي در ساختمان هاي بتني

چكيده:

 در اين مقاله بررسي راهكارهاي كاهش شدت لرزه اي سازه(C) مورد توجه قرار گرفته است روش هاي متفاوتي براي كاهش نيروي لرزه اي وجود دارد كه از جمله آن ها كاهش وزن سازه مي باشد كه اين امر باعث كاهش نيروي لرزه اي وارد شده مي گردد. يكي ديگر از اين روش ها نصب جداگرها مي باشد. جداگرها با افزايش جابجايي سازه و كاهش شتاب لرزه اي نيروي زلزله را كاهش مي دهند همچنين نصب ميراگرها مي تواند همانند كمك فنرهاي ماشين با اتلاف انرژي و افزايش شكل پذيري تكانه زلزله را كاهش مي دهند. يكي از روش كاهش وزن ساختمان در سازه هاي بتني برداشتن كامل طبقات فوقاني ساختمان مي باشد كه هميشه باعث كاهش برش پايه نمي شود زيرا باعث كاهش ارتفاع سازه شده كه اين امر تغيير در دوره نوساني ساختمان مي گردد و مهندسان  حتما بايد به اين نكته توجه كنند. جداگر در تراز پي و زير ستون ها اجرا مي گردد و باعث افزايش جابجايي سازه ها مي گردد، ميراگرها همانند بادبند نصب مي گردد و نبايد مانعي براي حركت آن ها در زلزله مانند ديوارهاي صلب وجود نداشته باشد. در اين مقاله سعي شده تا خوانندگان با موضوع آشنا و استانداردهاي موجود در زمينه مطرح شود.

ادامه مقاله را در قسمت ادامه مطالب بخوانید

ادامه نوشته

پی نواری و برخی ایرادات در طراحی اینگونه پی ها

پی نواری و برخی ایرادات در طراحی اینگونه پی ها

امروزه متداولترین نوع پی در ساختمانها ، پی نواری میباشد. اما با وجود استفاده عمومی از این پیها به نظر میرسد که هنوز در روش طراحی این پیها ابهاماتی وجود دارد، که نیاز به بحث و بررسی آنها میباشد. در این مقاله ابتدا به روش معمول در طراحی این پیها توسط همکاران اشاره کوتاهی میشود و در قسمت بعدی ابهامات موجود در این روش طراحی مطرح و مورد بررسی قرار میگیرد.
-روش معمول در طراحی پیهای نواری
معمولآ مهندسان محاسب پیهای نواری را با فرض صلبیت نسبی پی در مقایسه با خاک زیر پی و در نتیجه با فرض توزیع یکنواخت و یا خطی تنش در زیر پی و بدون استفاده از برنامه های کامپیوتری مبتنی بر تئوریهای اجزاء محدود (نظیر نرمافزار SAFE) طراحی میکنند. برای طراحی از 2 ترکیب بارگذاری زیر مطابق آیین نامه ACI استفاده میشود1:
1) 1.4D+1.7L
2) 0.75(1.4D+1.7L+1.87E)
(D بار مرده ، L بار زنده و E بار زلزله میباشد )
سپس با در نظر گرفتن کل مجموعه پیها به عنوان یک عضو سازه ای گشتاور دوم اینرسی این مجموعه در هر دو جهت اصلی سازه و حول نقطه مرکز سختی پی محاسبه میشود. همچنین با محاسبه مجموع بارهای ثقلی و لنگرهای موجود در مرکز سختی پی، برای هر یک از دو حالت بارگذاری بالا و با استفاده از فرمول زیر توزیع تنش در زیر پی محاسبه میشود:

در فرمول بالا A مجموع مساحت پی ، P مجموع بارهای عمودی وارد بر پی ، Mx,My مجموع گشتاورهای وارد بر پی حول محورها ی X,Y (گذرنده از مرکز سختی پی)، مقادیر Ix,Iy گشتاور دوم اینرسی مجموعه پی حول محورهای X,Y و مقادیر X,Y فاصله افقی و عمودی هر نقطه دلخواه پی از مرکز سختی مجموعه پی میباشد.
با به دست آمدن توزیع تنشها در زیر پی ، هر یک از نوارهای پی به صورت یک تیر چند دهانه یکسره که بار تیر برابر حاضلضرب تنش زیرپی در عرض پی و به صورت گسترده و تکیه گاههای آن در واقع همان ستونها میباشند، توسط برنامه هایی نظیر SAP2000 مورد آنالیز قرار گرفته و با محاسبه مقادیر لنگرها در نقاط مختلف ، مقدار آرماتورهای مورد نیاز در بالا و پایین نوارهای پی محاسبه میشود. (معمولآ در جهت اطمینان و راحتی محاسبات تنش وارد بر نوارهای پی به صورت یکنواخت و برابر تنش ماکزیمم زیر پی در نظر گرفته میشود).در مرحله آخر در دهانه های بادبندی شده مقدار آرماتورهای بالا در زیر ستونها و آرماتورهای پایین در وسط دهانه مقداری افزایش داده میشود.(حدود 50 درصد)
-برخی ابهامات و اشکالات موجود در این روش
اما همانطور که در ابتدا نیز اشاره شد، این روش دارای ابهامات و اشکالاتی میباشد؛ اشکالاتی که باعث تفاوت بعضـآ بسیار زیاد مابین نتایج روش فوق الذکر با روش طراحی کامپیوتری (بر اساس نرم افزار SAFE) میشود. به این ابهامات در زیر اشاره میشود:
1- اولین ابهام در فرض صلب بودن پی میباشد. برای آنکه یک پی به صورت صلب فرض شود، باید یکی از دو شرط زیر ارضا شود:
الف- در صورتی که مقدار بار و فاصله ستونهای مجاور تفاوتی بیش از 20 در صد نداشته باشند و میانگین طول دو دهانه مجاور کمتر از باشد.
در این فرمول B عرض پی ، Ks مدول عکس العمل زمین ، I ممان دوم اینرسی مقطع عرضی پی و E مدول الاستیسیته پی میباشد.
ب- در صورتی که پی نواری ، نگهدارنده یک سازه صلب باشد که به خاطر سختی سازه ، اجازه تغییر شکلهای نامتقارن به سازه داده نمیشود. برای تعیین سختی سازه باید به کمک یک آنالیز ، سختی مجموعه پی، سازه و دیوارهای برشی ُرا با سختی زمین مقایسه نمود .(جزییات و فرمولهای این قسمت درکتب مختلف موجود میباشد).
معمولآ مهندسان محاسب از شرط اول استفاده نموده و صلب بودن پی را نتیجه میگیرند. اما اشکال اساسی آنجاست که اکثریت ساختمانهای متداول ، پیش شرط این شرط را دارا نمیباشند و اساسآ این شرط برای این ساختمانها قابل استفاده نمیباشد. زیرا با توجه به آنکه اکثریت ساختمانها دارای سیستم سازه ای بادبندی میباشند، در ترکیب بار زلزله در دو ستون مجاور یک دهانه بادبندی، به علت آنکه در یک ستون نیروی فشاری قابل توجه و در ستون دیگر نیروی کششی قابل توجه به وجود می آید، بار این دو ستون (با در نظر گرفتن علامت بارها) اختلافی بسیار بیشتر از 20 درصد دارند و به این جهت شرط الف به طور کلی غیر قابل استفاده میباشد. و اگر پی دارای شرایط صلبیت باشد، بر اساس شرط دوم میباشد و نه شرط اول.
2-دومین خطایی که در این روش وجود دارد، محدود کردن ترکیب بارها به تنها دو ترکیب بار میباشد و حداقل یک ترکیب بار مهم دیگر به شرح زیر نادیده گرفته شده میشود:
3) 0.75*(1.2D+1.87E)
این ترکیب بار از آنجا دارای اهمیت میباشد که با توجه به حذف بار زنده و کاهش ضریب بارهای مرده، مقدار نیروی کششی (اصطلاحآ uplift) در ستونهای دهانه های بادبندی به مقدار قابل توجهی افزایش می یابد ، که این مساله سبب بالا رفتن مقدار آرماتور بالا در زیر ستونها در روش محاسبه با نرم افزار SAFE و در نتیجه اختلاف بیشتر مابین نتایج دو روش با همدیگر میشود.
3-اما عمده ترین ابهام و ایراد وقتی به وجود می آید که پس از محاسبه مقادیر تنشها، نوارهای پی به صورت تیرهای یکسره در نظر گرفته شده و تنشهای زیر پی به صورت بار خارجی به تیر واردمیشود و تیر مورد آنالیز قرار میگیرد. این روش تا وقتی که در هر نوار فقط دو ستون وجود داشته باشد (سازه معین باشد)، هیچ ایرادی ندارد. اما ایرادها وقتی ایجاد میشود که در هر نوار تعداد ستونها 3 و یا بیشتر باشد. در این حالت نوارها به صورت تیر نامعین در می آیند. مقادیر واکنشها و تلاشهای داخلی در تیرهای نامعین بستگی کامل به شرایط مرزی تیر و معادلات سازگاری حاصل از شرایط مرزی دارد و در صورت تفاوت شرایط مرزی، صرف آنکه شرایط ظاهری آنها شبیه هم باشد، نمیتواند دلیل قانع کننده ای جهت برابر دانستن نتایج آنالیز برای دو حالت باشد. برای یک تیر چند دهانه یکسره شرایط مرزی به شرح زیر است:
الف- صفر بودن تغیییر مکانها در محل تکیه گاهها
ب- مساوی بودن مقدار دوران ها در حد مرزی چپ و راست هر یک از تکیه گاهها (شرط به هم پیوستگی تیر)
اما در نوارهای پی شرط مرزی الف در بالا به شکل دیگری میباشد.با توجه به آنکه پی به صورت تیر بر بستر ارتجاعی در نظر گرفته میشود، مقدار تنش در هر نقطه ضریبی از مدول عکس العمل زمین میباشد((q=Ks.d و به این ترتیب تغییر مکان در محل تکیه گاهها (و هر نقطه دیگر از پی) بر خلاف شرط الف صفر نمیباشد و برابر حاصل تقسیم تنش موجود بر مدول عکس العمل زمین میباشد(d=q/Ks). ضمن آنکه در این حالت اساسآ مقادیر واکنشهای تکیه گاهی (که همان نیروهای موجود در ستونها میباشند) موجود است و مقادیر تلاشهای داخلی تیر باید به گونه ای محاسبه گردند که با این واکنشها همخوانی داشته و در تعادل باشند. این در حالی است که در تحلیل نتایج حاصل از این روش، مقادیر واکنشهای تکیه گاهی با نیروهای موجود در ستونها تفاوت بسیاری دارد که خود نشاندهنده غلط بودن این روش میباشد. به طور مثال در ستونهای پای بادبند که ممکن است یک نیروی کششی قابل توجه وجود داشته باشد بر اساس نتایج این روش معمولآ یک واکنش به صورت یک نیروی فشاری به وجود می آید (بیش از 100 در صد اختلاف!!).
اما ابهام آخری که وجود دارد اینست که طرفداران این روش اگر به درست بودن روش خود اطمینان دارند چرا مقادیر میلگردهای به دست آمده برای دهانه های بادبندی را افزایش می دهند؟ و این افزایش طبق چه معیاری میباشد؟ آیا این مساله خود نشان دهنده عدم اطمینان طرفداران این روش به نتایج حاصله نمیباشد؟

به بهانه زلزله ژاپن

به بهانه زلزله ژاپن

اصطلاح "میز لرزه ای" در مراکز تحقیقاتی مرتبط با زلزله و سازه، به میزهایی که امکان بنا کردن یک ساختمان در «مقیاس واقعی» بر روی میز وجود داشته گفته می شود

 مرکز E-Defence که در مجاورت شهر کوبه قراردارد؛ بزرگترین میز لرزه ای دنیا در آن واقع شده است و این امکان را برای محققین فراهم کرده تا بتوانند ساختمان های عظیمی را بر روی آن بنا کنند و سپس رفتار سازه ها را در طول زلزله بررسی نمایند
در حوزه مهندسی سازه سالها است که دیگر سازه مقاوم در برابر زلزله ساختن و طراحی نمودن دشوار نیست. بلکه تعیین "رفتار " سازه ها در زمان بروز زلزله ملاک و معیار است
زلزله پدیده ای است نسبتا شناخته شده که بی خبر می آید و  تاکنون دانشمندان نتوانسته اند زمان وقوع آن را خبر دهند. آنچه که مارا بر آن داشت نسبت به انعکاس این مطلب مبادرت نمائیم، اول اهمیت دادن به این پدیده و عواقب بی توجهی به آن و دوم آشنایی خوانندگان با یکی از روش های شناخت این مقوله است.
بی شک همه علوم حاصل کار تجربی پس از انجام مطالعات تئوریک و ذهنی است. زلزله نیز از این امر مستثنی نیست، لازم است در هر کشوری با توجه به شرایط خود نسبت به آن شناخت کافی حاصل شود تا بتوان برای نجات انسان ها راهی گشود. نشریه مسکن ضمن تشکر از تهیه کننده این مطلب، شما را به مطالعه دقیق این روش و دریافت نظرات سازنده دعوت می نماید. 
بزرگترین میز لرزه ای ( Shaking Table)
 یک سال پیش در همین روزها بود که آزمایشی در مرکز تحقیقاتی E-Defence ژاپن انجام شد؛ نتایج آن آزمایش برای بسیاری از محققین، مهندسین و حتی مردم عادی جالب توجه بود. یک ساختمان چوبی هفت طبقه مطابق ضوابطی که محققین طراحی کرده بودند بر روی میز لرزه ای ساخته شد. سپس تکان های زلزله ای با بزرگی ۵/۷ به آن اعمال گشت تا وضعیت رفتار ساختمان چوبی هفت طبقه مورد ارزیابی قرار گیرد.
   
اصطلاح "میز لرزه ای" در مراکز تحقیقاتی مرتبط با زلزله و سازه، به میزهایی که امکان بنا کردن یک ساختمان در «مقیاس واقعی» بر روی میز وجود داشته گفته می شود. در زیر صفحه اصلی میز جک های هیدرولیکی قرار دارد که لرزش هایی مشابه لرزش های زمین، به میز و ساختمان واقع بر روی آن وارد می کنند. این میزها امکان مشاهده رفتار دینامیکی سازه را برای محققین فراهم می نمایند. تکان های میز باید به نحوی باشد که حرکات زمین را در طول یک زلزله واقعی مشابه سازی کند. در آزمایش مورخ ماه جولای ۲۰۰۹ قرار بر این بود که رفتار و میزان مقاومت ساختمان چوبی بررسی گردد تا مشخص شود در چه زمان  و تحت چه زلزله ای فرو می ریزد؟ این بزرگترین آزمایش بر روی یک ساختمان چوبی بود.
مرکز  E-Defence که در مجاورت شهر کوبه قراردارد، بزرگترین میز لرزه ای دنیا در آن واقع شده است و این امکان را برای محققین فراهم کرده تا بتوانند ساختمان های عظیمی را بر روی آن بنا کنند و سپس رفتار سازه ها را در طول زلزله بررسی نمایند. نکته مهم در این آزمایش امکان لرزش در سه جهت Z وX  ، Y  می باشد؛ در ضمن ظرفیت جک های هیدرولیکی نصب شده به حدی است که می توان ساختمان های مرتفع و با وزن زیاد را روی آن بنا کرد. (۱) ریاست این مرکز به عهده پروفسور ناکاشیما است. شخصا بارها و بارها ناکاشیما را ستوده ام و او را از کسانی می دانم که حاصل تحقیقاتش در زمینه سازه و زلزله حق بزرگی به گردن بشریت خواهد داشت.
   به دلیل چوبی بودن ساختمان، این پروژه تحقیقاتی را قبل از رفتن به مرکز E-Defence کار ساده و پیش پا افتاده ای می دیدم. اما پس از ورود به E-Defence متوجه شدم، این پروژه تحقیقاتی با مشارکت E-Defence و دانشگاه های بسیار معتبر اجرا می شود.
درآزمایش انجام گرفته این ساختمان هفت طبقه چوبی موارد زیر جالب بود، خوب است اشاره ای به آنها داشته باشیم :
مراحل کار به این شکل بود که طی سه نوبت به صورت حساب شده توسط جک های میز، لرزش تولید می شد، سپس وضعیت در  و دیوار اتاق های مختلف ساختمان بعد از هر زلزله، مورد بازرسی و کنترل دقیق تیم برگزار کننده تست قرار می گرفت.
 سه مرحله به این صورت برنامه ریزی شده بود که در مرحله اول زلزله ای با بزرگی ۶۰ درصد و در مرحله دوم به بزرگی۱۲۰درصد نورتریج بود؛ میز به لرزه درمی آمد. در آخرین مرحله نیز ساختمان با زلزله ای معادل ۱۸۰درصد زلزله نورتریج به لرزش درآمد. 
 در ابتدای روز، توضیحات برنامه زمان بندی اعمال لرزه ها به همه شرکت کنندگان در آزمایش داده شد. سپس مطابق همه موارد دیگر در ژاپن، بنا به جایگاه رفیع ایمنی در تمام امور و مسائل  این کشور(!)، دستورالعمل ایمنی پخش شد و مفصل مورد تاکید قرار گرفت.
اتاقی که هر یک از ما باید بعد از اعمال لرزه به آن برویم مشخص شد و مقرر گردید که هر کس در اتاق حوزه بازرسی خود محل و اندازه ترک های بعد از زلزله را یادداشت نموده و با ماژیک مشکی روی ترک خط کشیده و تاریخ و ساعت بزند تا پبشرفت ترک ها در هر مرحله از لرزه، قابل تشخیص باشد.
سپس توضیح داده شد که همه افراد تنظیمات دوربین هایشان را روی ۱۶۰۰*۲۴۰۰ قرار دهند تا عکس هایی که از ترک ها گرفته شودکه حداقل یک مگا بایت حجم داشته باشد. این عکسها بعد از آزمایش در تحلیل رفتار سازه مورد استفاده قرار خواهند گرفت .
پس از هر مرحله از لرزش میز، اساتید آمریکایی با همان روحیه اعتماد به نفس و مستحکم مراحل مختلف رفتار سازه را بعد از زلزله رصد می کردند و اساتید ژاپنی هم با همان سکوت، آرامش و دقت ژاپنی، ترک های ایجاد شده بعد از هر لرزه را کنترل می نمودند.
  پروفسور جان وندلیندت (John W. van de Lindt ) استاد دانشگاه کلورادو ( Colorado State University ) یکی از اساتید آمریکایی بود که در این پروژه مشارکت داشت. او همراه با خودش حدود ده نفر از دانشجویان دانشگاه کلورادو را نیز آورده بود، این گروه حدود دو ماه و نیم بود که در ژاپن و در شهر کوبه مستقر شده بودند تا بتوانند در تمام مراحل مقدماتی این تست (شامل ساخت ساختمان چوبی بر روی میز، تنظیم کرنش سنج ها و کامپیوتر های متصل به سازه و ... ) نیز حضور داشته باشند .
دوربین های فیلم برداری متعددی که در پیرامون سازه نصب شده اند، بسیار جلب توجه می کند. تعدد این دوربین ها نشانی است از وسواس های لازم در امر ثبت رفتار سازه در طول زلزله . 
نکته بسیار جالب در این پروژه تحقیقاتی، نتیجه آزمایش بود. در سومین مرحله لرزش نهایی  به ساختمان وارد شد. قبل از اعمال لرزه، زنگ ایمنی به صدا درآمد تا همه از محوطه اطراف ساختمان به سکوهای ایمنی بروند. صدای شمارش معکوس از بلندگوها شنیده شد: جو، کیو، هاچی، نانا... . و میز آخرین بار هم لرزید. با زلزله ای تقریباً دوبرابر زلزله نورتریج.
  تمام تکان های میز زلزله، نتوانست ساختمان را فرو بریزد، پس از اتمام لرزه هایی که در مراحل مختلف پیش بینی شده بود؛ ساختمان برپا باقی ماند!
هم اکنون ساختمان چوبی در نقاط مختلفی از دنیا ساخته و استفاده می شود. این ساختمانها در کشورهایی که جنگل های زیادی دارند، کاربرد دارد. درکانادا، ژاپن  و بخش هایی از آمریکا به دلیل در دسترس بودن چوب، این نوع ساختمان کاربرد بیشتری دارد؛ لذا مورد توجه محققین سازه و زلزله قرار گرفته است. با این دیدگاه موسسه آمریکایی NSF  بودجه ای ۵/۱ میلیون دلاری را به تحقیق در باب این سازه ها اختصاص داده که پروژه مذکور نیز در همین راستا با مشارکت آمریکا و ژاپن اجرا شد. در واقع وجود میز لرزه ای منحصر به فردی که در ژاپن در مرکز E-Defence  قرار دارد، باعث شده تا آمریکایی ها ادامه تحقیقات خود را در این مرکز دنبال نمایند.   
آخرین نکته ای که باید در این بحث به آن اشاره شود، بالا بودن هزینه انجام این نمونه آزمایش ها است. در واقع ذهنیت اولیه بسیاری از افراد این است که، بخش اصلی بودجه مورد نیاز انجام چنین آزمایش هایی صرف ساختن ساختمان و تخریب آن روی میز می شود؛ حال آن که چنین چیزی صحیح نیست. بخش عمده بودجه مورد نیاز چنین آزمایش هایی، صرف  آنالیز اطلاعات به دست آمده از لرزش میز می شود. در واقع تیم بزرگی از محققین باید مراحل ساخت سازه بر روی میز و اعمال زلزله به آن را طراحی نموده و کار اصلی آنها پس از لرزش میز آغاز می شود. (آنالیز اطلاعات به دست آمده پروسه بسیار زمان بر و هزینه بر است.)
  امروزه برای محققین، بررسی رفتار (Behavior) سازه ها  مسیری شیرین و جذاب است. امروز مهندسین سازه با استفاده از دستاوردهای این علم، می توانند رفتار سازه ها در زلزله های مختلف را، تخمین و پیش بینی کنند.
جریان علم و تحقیق و سطح توان محققین امروز در سطح و مرحله ای است که بشر می تواند دقیق ترین برآوردها را از رفتار "ساخته های دست خودش" داشته باشد. در حوزه مهندسی سازه سالها است که دیگر سازه مقاوم در برابر زلزله ساختن و طراحی نمودن دشوار نیست. بلکه تعیین "رفتار " سازه ها در زمان بروز زلزله ملاک و معیار است.
 امروز ما میراث دار تلاش های محققین چند دهه اخیر هستیم که نقش تصاعدی در پیشبرد علم داشتند. دریغ است؛ اگر آنگونه که باید از این میراث بهره نجوییم و آن سان که شایسته است، نسازیم. هرگز نباید فراموش کنیم که زمینی که کشورمان بر آن واقع شده زمینی پر زلزله و لرزان است و چاره ای جز پرداختن به کیفیت و توجه به جزییات نیست.
این میز تنها میز لرزه ای در ژاپن نیست و هم اکنون در مراکز تحقیقاتی متعددی میزهای لرزه ای جهت انجام تحقیقات وجود دارد؛ لیکن ویژگی میز موجود در مرکز E-Defence   همچنان که گفته شد، امکان لرزش در سه جهت Z و X،Y و در ضمن ظرفیت بسیار بالای جک های هیدرولیکی زیر آن است. همچنان که ذکر شد، این مرکز در شمال شهر کوبه ( منطقه ای که Miki  نامیده می شود) واقع شده است.
نکته قابل توجه اینکه ایمیل کوتاهی در خصوص گزارش نتیجه همین آزمایش در کشور گسترش یافته است. بسیار عجیب است که  در این ایمیل و فیلم آن به نحوی کلیه مراحل تحقیق به یکی از شرکت های تجاری، آمریکایی حاضر در این طرح منتسب شده است و هیچ اسمی از سایر بخش های پروژه برده نشده است! دلیل این امر آن است که فیلم مورد اشاره با کارکرد تبلیغاتی  توسط آن شرکت تولید شده است. 

 

منبع نشریه مسکن