محققان
در تلاشند با استفاده از ترکیبات استخراج شده از آب سیاه زیتون آن را به عنوان
زیستفیلتر محلولهایی که با فلزات سنگین یا نامطلوب آلوده شدهاند، استفاده کنند.
به
گزارش ایسنا، در فراوری روغن زیتون، مایع زائدی به نام آب سیاه زیتون یا آب زائد
سایش روغن زیتون (OMW) تولید
میشود. این آب بهدلیل نیاز شیمیایی به اکسیژن(COD) بالا و نیاز بیوشیمیایی به اکسیژن(BOD) بالا و فنولهای خود، خصوصیات آلودهکنندگی قابل توجهی
دارد.
در
کشورهای مدیترانهیی ـ که ۹۵
درصد از روغن زیتون دنیا را تولید میکنند ـ میزان OMW سالانه بیش از سی میلیون متر مربع تخمین زده میشود، در
نتیجه با توجه به اینکه روشهای عمل مرسوم برای خارج کردن گروهی از آلودگیهای OMW بیاثر
است، دفع این ماده مطلب بسیار مهمی تلقی میشود.
از
سویی دیگر OMW زیستتودهای ارزان از ترکیبات آلی
و غیر آلی است. با استفاده از روشهای جداسازی مناسب میتوان این ترکیبات را خارج
کرده، به شکل ترکیبات مورد استفاده در کشاورزی، فرایندهای زیست محیطی و صنعت
درآورد.
تحقیقاتی
که دانشمندان ایتالیایی در سال ۲۰۰۲
انجام دادند، نشان داد که یونهای فلزی ـ که بهطور طبیعی در OMW وجود دارند ـ به یک جزء پلیمری در OMW، متصل میشوند.
قسمت اعظم این یونها K+ بود،
همچنین این جزء در مقایسه با خود OMW دارای مقدار بسیار کمی از COD و BOD بود.
لطفا برای مطالعه متن کامل این مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک نمائید...
ادامه نوشته
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۸۹ ساعت ۱۰:۴۰ ب.ظ توسط صفارحمیدی
|